شناخت

از خون جوانان وطن لاله دمیده

jolan — Tue, 13 May 2008 05:44:18 GMT

از خون جوانان وطن لاله دمیده

گاهی تنگنای تباهی جامعه به حدی است که قلم هم برای گزارش آن در

دست قرار نمی گیرد.ناچار می گردی تا زمزمه دیگرانی را که در این لجنزار

دم زده اند بشنوی و با آن همنوا شوی.

تصنیفی از عارف قزوینی هست که هرچه بیشتر می خوانم ، بیشتر دلم

برای این وطن می گیرد، که سرنوشتی شوم داشته است.که بعد از حدود

یک قرن از سرایش آن هنوز وصف شرایط آن است.

این تصنیف در دوره دوم مجلس شورای ملی ایران سروده شده و به

واسطه عشقی که حیدر خان عمو اوغلی بدان داشته است ، عارف اصرار

داشت حتما چاپ و منتشر شود.

و اما این تصنیف که حتما با صدای شجریان با آن آشنا هستید:

.....

از خون جوانان وطن لاله دمیده

از ماتم سرو قدشان ، سرو خمیده

در سایه گل بلبل از این غصه خزیده

گل نیز چو من در غمشان جامه دریده

خوابند وکیلان و خرابند وزیران

بردند به سرقت همه سیم و زر ایران

ما را نگذارند به یک خانه ویران

یارب بستان داد فقیران ز امیران...

از اشک همه روی زمین زیر و زبر کن

مشتی گرت از خاک وطن هست به سر کن

غیرت کن و اندیشه ایام بتر کن

اندر جلوی تیر عدو سینه سپر کن

مخالفت با ملي شدن نفت و طرح کودتا

jolan — Tue, 25 Mar 2008 14:56:18 GMT

مخالفت با ملي شدن نفت و طرح کودتا

متن زیر، گفت گو با استفن كينزر نويسنده كتاب "همه مردان شاه " است كه ترجمه

كردم و در روز ۲۸ اسفندماه در روزنامه مردم سالاري به چاپ رسيد.قصد نداشتم آنرا

در وبلاگ قرار دهم اما در كامنت پست قبلي كوروش عزيز به مطالبي اشاره داشت

كه در ادامه آنها لازم ديدم اين ترجمه را در اين فضا قرار دهم.از جمله افتراها و

اتهاماتي كه به مصدق روانه مي شد و همه حاصل يك برنامه هدف دار از سوي آمريكا

بود.

مصدق، شاخصی برای حرکت

jolan — Sun, 16 Mar 2008 09:06:18 GMT

مصدق، شاخصی برای حرکت

" یکی از مزایای دموکراسی آن است که مردم بتوانند به صورت آزادانه اظهار عقیده

نمایند ولی متاسفانه هریک از طبقات و صنوف مختلف کشور را به جهاتی دعوت به

سکوت می کنند ، از قبیل اینکه دانشجویان فقط باید درس بخوانند و کشاورزان

مشغول زراعت باشند، وکیل در مجلس حرف نزند و جاروجنجال نکند و گاهی هم

برای اینکه مردم اغفال شوند و نگویند احزابی در مملکت نیست درباب یکی از

موضوعاتی که در دانشکده ها درس می دهند و در روزنامه می نویسند سخنرانی

نمایند."

( نامه دکتر مصدق به حسین مکی در دوره پانزدهم مجلس شورای ملی)(1)

تحلیلی جامعه شناختی از موسیقی ایران

jolan — Mon, 25 Feb 2008 07:13:18 GMT

تحلیلی جامعه شناختی از موسیقی ایران

بتهوون در مورد موسیقی گفته بود:

آنجا که زبان از گفتن می ماند و قلم از نوشتن می ایستد ، موسیقی آغاز

می شود.از این دیدگاه ( که گمان می کنم سخنی سنجیده از زبان نابغه بی

چون و چرای موسیقی است) موسیقی پدیده ای است بی همتا که می تواند

جای ابزار ارتباطی و مفهوم ساز ، همچون زبان و قلم ( به عنوان ابزار

اندیشه ) را پر کند.پدیده ای که شاید تاریخی را نتوان به طور دقیق برای

آغازش مشخص کرد ، از اینرو باید آنرا یکی از شاهستونهای هر

فرهنگی به شمار آورد.

jolan — Sun, 20 Jan 2008 08:42:15 GMT

حسین تجلی توحید

نمی دانم چه شد که از حسین ننوشتم.اما مطلبی دیدم از ققنوس با عنوان

حسین تجلی توحید که خواندنش را توصیه می کنم.

http://www.asadimajid.blogfa.com/

ای سلسله جنبانان!

jolan — Wed, 09 Jan 2008 11:33:18 GMT

ای سلسله جنبانان!

با درود به دانشجویان آزادیخواه دربند و آرزوی رهایی آنان و ما.

واما شعری از سیمین بهبهانی برای آنان :

"مادران، هر نیمه شب، بر در خانه‌ام می‌کوبند که:

- ای مادر مادران! خفته‌ای؟ دخترانمان را، پسرانمان را، جگرگوشگان‌مان را ربوده‌اند! چهره‌شان را، صداشان را نمی‌بینیم، نمی‌شنویم. جویای دانش بودند، گم شده‌اند؛ گرمای آتش بودند، خاکستر شده‌اند. ما آرام نداریم؛ تو خفته‌ای؟!

می‌گویم:

- من از کجا، خواب از کجا! فریادم در تهینای هوا می‌میرد. امواج را، از کوتاه و میانه و بلند، گردن زده‌اند...

ای سلسله جنبانان! خود جگرگوشگان دارید؛ جگرگوشگان ما را بیش میازارید! رهاشان کنید تا رها شوید از عذابی که می‌کشید. و اگر به راستی انسانید،

ای سلسله جنبانان
زین بیش مرنجانید! "

ذهنیت تفکیک نشده جامعه ایرانی

jolan — Sat, 15 Dec 2007 07:21:18 GMT

ذهنیت تفکیک نشده جامعه ایرانی

از ویژگی هایی که برای مناسبات مدرن بر می شمارند ،تمایز هر چه

بیشتر اعضای جامعه و نقش هایشان می باشد.در این مناسبات ، که از آن

به عنوان تقسیم کار یاد می کنند ، دیگر همه چیز را یک نفر نمی داند،

بلکه همه چیز را همه کس می داند.بنابراین حوزه های مختلف از هم

تفکیک شده ، در نتیجه تخصصی تر می شوند...

یاد دکتر

jolan — Sat, 24 Nov 2007 11:52:18 GMT

یاد دکتر

شریعتی را معلم انقلاب 57 نامیده اند.همچون فانون که معلم استقلال الجزایر بود.از همین روست که

اورا امروزسرکوبگران دیروز و مدعیان اصلاح امروزی محکوم می کنند و مذمت می کنند.نمی خواهم

اینجا دیگر از این جماعت بی هویت سخنی بگویم.این یادداشت را برای دکتر مینویسم.او را که نه تنها

معلم نسل انقلاب 57 که نسلهای بعد از آن می دانم.از آنجهت که اگر به فعالان دانشجویی سالهای اخیر

رجوع کنیم می بینیم الفبای مبارزات سیاسی و اجتماعی و مذهب مترقی را از او و کتاب هایش آموخته

اند.شریعتی هنوز بر خلاف نظر بسیاری که نمی دانند بر روی چه ایستاده اند و حرف می زنند ، خطرناک

ترین آلترناتیو در مقابل مذهب ایستا و تقدیرگرایانه است.روش او (که جیره خواران مدعیان دروغین

اصلاح آنرا التقاط می دانند و البته از تعریف اصطلاح التقاط عاجزند) مبتنی بر نوعی دیالکتیک برخاسته

از اموزه های مذهبی و البته با فرمول مارکس و نیز اصلاح گری مذهبی با تحلیل وبری است. اما طنز

تاریخ اینگونه است که همانها که امروز دکتر را تخطئه میکنند و او را فاشیست می خوانند فراموش کرده

اند خود تا همین گذشته نزدیک با این ملت و هواداران شریعتی چه کردند.سخن حقوق بشر لقمه بزرگیست

که این جماعت بارها سعی کرده اند برگیرند اما نمی شود که با حرف همه اتفاقات گذشته را پاک کرد.

شریعتی شبی در خواب می بیند شخصی از او در مورد فلسفه زندگی می پرسد.و او بیدرنگ پاسخ می دهد:

زندگی یعنی:

نان ، آزادی ، ایمان ، فرهنگ ، دوست داشتن

دوم آذرماه سالروز تولدش گرامی باد.

جهان را چه كسي تعبير كرد؟ چه كسي دگرگون كرد؟

jolan — Wed, 24 Oct 2007 12:23:18 GMT

جهان را چه كسي تعبير كرد؟ چه كسي دگرگون كرد؟

ماركس زماني در "بررسي‌هاي فلسفي" درباره فوير باخ نوشته بود:

"فيلسوفان جهان را به عناوين گوناگون فقط تعبير كرده‌اند، اما از اين پس

سخن بر سر دگرگون كردن جهان است"

اين تز شايد بزرگترين و پوياترين نظري بود كه ماركس حدود 5/1 قرن

پيش ارائه كرد كه حكايت از واقعيتي تاريخي دارد و البته هنوز هم زنده و

جاريست. نگاه تيزبين ماركس پرده از اين واقعيت برداشت كه تاكنون

هركس توانسته درمورد جهان هستي و پديده‌هاي موجود در آن

بيانديشد، وظيفه خود دانسته كه صرفاً مناسبات و روابط موجود در آن را

تفسير كند.

اي آزادي !

jolan — Mon, 15 Oct 2007 11:26:18 GMT

اي آزادي !

اي آزادي خجسته آزادي خواهم كه تو را به تخت بنشانم

يا آنكه مرا به پيش خود خواني يا آنكه تو را به پيش خود خوانم

اي آزادي !

تو كدام موهبتي كه با طلوع تاريخ، خورشيد هستي ات در كسوفي مرگزا فرو رفت و جز

نامي و يادي از تو در خاطره ها و آرزوها باقي نماند.

اي آزادي !

درخشش كدامين صبح صادق نويد بخش طلوع تازه و دل انگيزت خواهد بود ، تا در

روشنايي آن زخم هزاره هاي ظلمت توي خود را مرهمي بخشيم و غم اسارت قرنها ، نه بل

هزاره ها را كه بر دل و جانمان سنگيني مي كند به فراموشي بسپاريم.

اي آزادي !

تو چه رمزي داري كه عدالت را تنها در پرتو روشنايي هستي بخش تو مي توان يافت و

زندگي را در حضور گرم تو مي توان لمس كرد.

اي آزادي !

از آن لحظه ناب بگو كه فروغ زيبايت را بر چهره هاي خسته مان مي افشاني و زنجيرهاي

موروثي را از دست و پاي بي رمقمان مي گشايي

اي آزادي !...