مقاومت مدني همچنان جاريست.... 

اكنون ديگر شك ندارم كه اين مقاومت مدني ناميراست و حياتي مداوم دارد.اشتباه نكنيد، احساساتي نشده

ام .پس از  حدود يك ماه درگيري پر التهاب و خون در خيابان ها ، اكنون ديگر مقاومت وارد حوزه ي زندگي

شخصي افراد شده است.مردم حالا مقاومت نمي كنند بلكه زندگي شان تبديل به نوعي مقاومت مدني شده

است.اين همان چيزيست كه ايران مدتها منتظر آن بود تا راهي به سوي آينده اي ديگرگون بگشايد.حالا كمتر

خانواده ايست كه بي تفاوت به شرايط موجود باشد.بحث از صورت هاي گونه گون مقاومت و تجربه ي راه هاي

تازه نيز به مقوله ي مورد توجه شهروندان تبديل شده است.هر لحظه پيشنهاد هاي تازه اي ميرسد.خبرها نيز

تاثير اين ابتكارات را تاييد مي كند." ضرر چندين ميلياردي مخابرات " و " نصف شدن فروش نوكيا" از جمله ي اين

خبرهاست. خلاصه آنكه جامعه ايران هنوز نفس مي كشد و اين يعني همه چيز و اينكه مقاومت مدني همچنان

جاريست.....

           ياد شهيد

شهيد ندا صالحي آقا سلطان ، 27 ساله ، دانشجوي فلسفه، كه در روز شنبه 30 خرداد در جريان تظاهرات مردمي در خيابان اميرآباد توسط نيروهاي سركوبگر به شهادت رسيد

"....باش تا نفرين دوزخ با تو چه سازد

كه مادران سياه پوش

داغداران زيباترين فرزندان آفتاب و باد

هنوز از سجاده سر بر نگرفته اند "           

"شاملو" 

شب در قرق سگ هاست

شب در قرق سگ هاست

با اينهمه

تاك هاي ما

در تاريكي نيز

رو به انگور

مي خزند

( حسين منزوي)

به نقل از کانون صنفی معلمان :

درپی دستگیری وزندانی شدن آقای جعفرابراهیمی به سراغ یکی ازدانش آموزان  ایشان (قاسم باقری

دانش آموزسال اول دبیرستان کاوش،درشهرستان شهریار) رفتیم تادرباره ی ویژگی های اخلاقی وشیوه ی ت

دریس آقای ابراهیمی باوی گفتگویی داشته باشیم.ایشان بابغض فشرده درگلوکه دلتنگی  آغشته به شرم وحیا د

رسخنانش هویدا بود به پرسش های ما پاسخ داد:  

لینک های مرتبط:  

کانون صنفی معلمان تهران

فصل سرد

                بازداشت فعال صنفی معلمان

جعفرابراهیمی  لیسانس ریاضی وفوق لیسانس جامعه شناسی دبیرجامعه شناسی

هنرستان های شهریاربا7سال پیشینه ی کاری ساکن منطقه ی پونک تهران عضوکانون

صنفی معلمان ایران (تهران) صبح دیروز20خرداد1388 ساعت 10 پس ازتفتیش منزل

مسکونی وضبط وسایل شخصی اش ازجمله،کامپیوتر،کتاب،عکس وسی دی های وی توسط

افرادی ناشناس دستگیروبازداشت شد.از محل بازداشت آقای ابراهیمی اطلاع درستی در دست

نیست. 

لینک های مرتبط:

خبرگزاری مجموعه فعالان حقوق بشر

کانون صنفی معلمان ایران

خبرنامه امیرکبیر

ادوارنیوز

سارینا

پیام دانشجو

یادایام

فصل سرد

آیینه روز

فقرفلسفه

            " وقتی همه خوابیم" و سینمای ایران

فیلم جدید بیضایی واکنش های متفاوتی را برانگیخت.تعداد زیادی او را به باد

انتقاد گرفتند که آنچه از بیضایی انتطار میرود در این فیلم برآورد نشد.و اما

تعدادی دیگر این فیلم را نسبتا قابل قبول می دانند.من البته فیلم بیضایی را

شایسته ی نقدهای جدی می دانم.اما میخواهم در یک برداشت کلی از این

فیلم دفاع کنم.قبل از آن لازم است بگویم که بنا به اظهار نظر بیضایی اولین

فیلم از یک "سه گانه " است.بنابراین به آنانی که این فیلم را در سطح نازلی

ارزیابی می کنند توصیه می کنم کمی برای اظهار نظر قطعی صبر کنند

شاید بعد از نمایش سه فیلم به هم پیوسته نظرشان تغییر کرد.

        سوژه ایرانی را جدی بگیریم  

بازی تیم های استقلال و پرسپولیس  ، به فاصله 2 روز از بازی تیم ملی

ایران در برابر کره جنوبی برگزار شد.جدای از نتایج هر دو بازی ( که در اینجا

اهمیتی ندارد ) ، در مقام مقایسه ، نکات قابل توجهی را می توان کشف

کرد که البته ظاهرا امروز دیگر توجهی را برنمی انگیزند و مقولاتی عادی

تلقی می شوند.

          آنچه ما از پست مدرنیسم می خواهیم

اگر قرار باشد خطی به تاریخ نگاه کنیم، و معتقد به تکامل جبری تاریخ

باشیم ، و مهمتر از همه ، اگر ضرورتا جایگاه اروپا و آمریکا را در پروسه

تکامل تاریخی پیشتاز و آوانگارد بدانیم ، می توانیم بگوییم که هنوز در مرحله

پیشامدرن و مناسبات آن در اروپا قرار داریم ، بنابراین برویم ببینیم که مثلا

هیوم ، لاک ، اسپینوزا و نخبگان غربی پیش از آنها چه گفته اند و آنها را به

کار بندیم تا ما هم از این ورطه سکون خلاص شویم.والبته باید در این صورت

بدانیم که نباید از هگل اینطرفتر بیاییم چون اصلا روی سخن آدم های بعد از

هگل و یا حتی روسو ( که پیش از او بوده است) با ما نبوده و نیست، و مثلا

حدود 50 سال آینده می توانیم به سخن آنها برسیم.این مصداق سازی

ظاهرا ابلهانه به نظر می رسد، اما آیا از تکامل جبری تاریخ چیزی غیر از این

می توان بیرون کشید؟

پس ما کجا قرار داریم؟

                         یک خبر! 

 خبری را دوست خوبم مسعود در بخش نظرات پست قبلی گذاشته بود که  ترجیح

دادم آنرا در یک پست عینا قرار دهم:

"شورای شهر بیدخت به حذف نام این شهر از اطلس جامع ایران طی

نامه‌ای به وزارت کشور اعتراض کرد. کتاب اطلس جامع ایران تالیف محمد حسین لاجوردی، از انتشارات فرزانگان

ودارای نقشه‌‏های مشخصات جغرافیایی ایران است. دراین کتاب نام شهرها

و روستاها وآبادی‌‏های ایران و حتی بسیاری از روستاهای خالی از سکنه و

یا با چند نفرجمعیت مانند سلطانیه - عمرانی- برزگرو.. از شهرستان گناباد

گنجانده شده و در نقشه آمده‌‏است ولی نامی از بیدخت که یکی از

شهرهای مشهور این شهرستان که دارای قدمت 600 ساله شهری است

برده نشده و در نقشه نیامده است.

                             مزار سلطانی بیدختبیدخت زادگاه و مدفن شماری ازعرفان و اهل تصوف ایران است که آرامگاه

آنها زیارتگاه دراویش و اهل تصوف است و مردم این شهر بر این عقیده اند

که دولت احمدی نژاد با هدف مقابله با صوفیان و اهل تصوف نام بیدخت را از

اطلس ایران حذف کرده است.

بیدخت در قرن سیزدهم هجری مرکز و مسکن حاج سلطان محمد سلطان

علیشاه شد و به همین دلیل هر ساله از نقاط مختلف ایران و جهان پیروان

وی راهی بیدخت می شوند. اولین کتابخانه در شهر بیدخت و کتابخانه مزار

سلطانی در سال 1302 تاسیس شد.3 سال پیش روزنامه‌‏های خراسان و

قدس اعلام کردند که شهر بیدخت در عید نوروز 40 هزار توریست داشته

است و این بعد از مشهد مقام دوم را در جلب توریست دارد."

این قضیه پس ازسرکوب دراویش نعمت اللهی در چند سال اخیر توسط

نیروهای امنیتی نشان می دهد که کاملا هدفدار است.

منبع خبر

            چرایی طنز سیاسی در ایران

گفتن جوک در میان ما ایرانیان بسیار مرسوم است.با وجودیکه شب و روز از

در و دیوار مصیبت روی سرمان می بارد ، اما به محض اینکه به دوستی

برخورد می کنیم ، سعی می کنیم حتما یک جوک برایش تعریف کنیم.برای

اینکار البته تکنولوژی را هم به خدمت گرفته ایم و  sms  و email را ابزاری

برای انتقال انبوه جوک ساخته ایم.(البته از ابتدا بگویم که این نوشته نقد این

فضا نیست که بیان چند نکته جالب در این مورد است.)